Poradnictwo psychologiczne „jest profesjonalną pomocą osobom zdrowym (psychicznie), które nie radzą sobie z zaspokajaniem swoich potrzeb i realizowaniem zadań rozwojowych albo potrzebują pomocy w doskonaleniu swoich umiejętność koniecznych do realizacji ich potrzeb i zadań rozwojowych” (za: J.C. Czabała, „Poradnictwo psychologiczne”).

– konsultacje psychologiczne

– pomoc w kryzysie i trudnych sytuacjach życiowych

– wsparcie osób chorych przewlekle i ich bliskich

„Psychoonkoogia to dziedzina medycyny, która skupia się na pomocy psychologicznej osobom zmagającym się z chorobami nowotworowymi. Rolą psychoonkologa jest pomoc w adaptacji do nowej sytuacji, pomoc w łagodzeniu stresu oraz innych skutków kryzysu związanego z diagnozą, towarzyszenie w przejściu przez kolejne fazy choroby, oswajanie trudnych emocji (strach, żal, gniew), wsparcie w powrocie do funkcjonowania po zakończeniu leczenia” (za: Zielazny P., Zielińska P. „Psychoonkologia – nowa dyscyplina medycyny, jej historia i sytuacja w Polsce).

– towarzyszenie osobom chorującym nowotworowo oraz ich najbliższym w tym trudnym czasie

– wsparcie w przechodzeniu przez fazy choroby

– wsparcie duchowe w etapie odchodzenia (duchowość jako nieodłączny element opieki paliatywnej)

Coaching „to towarzyszenie klientowi w kreatywnym procesie, który skłania do myślenia i inspiruje do maksymalizacji zawodowego i osobistego potencjału” (za: International Coaching Federation).

Szkolenie „jest złożoną metodą podnoszenia kwalifikacji – nabywanie, uzupełnienie, doskonalenie wiedzy i umiejętności” (za: M. Łaguna, P. Fortuna, „Przygotowanie szkolenia, czyli jak dobry początek prowadzi do sukcesu”).

Psychoedukacja „jest umacniającym (empowering) treningiem pacjenta, którego celem jest promowanie świadomości i postawy proaktywnej, dostarczanie narzędzi do obchodzenia się, radzenia sobie i życia z przewlekłą chorobą (tj. zwiększania współpracy w leczeniu, rozpoznawania wczesnych oznak nawrotów, kształtowania stylu życia, radzenia sobie z kryzysami, poprawie komunikacji) i zmiana zachowań oraz nastawień związanych z chorobą. Psychoedukacja zamienia winę na odpowiedzialność, bezradność na proaktywną troskę, a zaprzeczanie na świadomość” (za: Francesc Colom, „Podręcznik psychoedukacji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych”).